Zygmunt Vogel, Widok Młocin, 1803

Zygmunt Vogel (ur. 15 czerwca 1764 w Wołczynie, zm. 20 kwietnia 1826 w Warszawie) – polski malarz akwarelista, rysownik i pedagog.

Zygmunt Vogel był synem kuchmistrza księcia Michała Czartoryskiego, kanclerza wielkiego litewskiego, ale już jako dziecko stracił ojca. Czartoryscy zatroszczyli się losem sieroty. Pomogli matce w jego naukach, dali mieszkanie w Warszawie na swej posesji przy ulicy Solec, a potem zaprotegowali go swoim rozlicznym krewnym. Naukę odbierał w malarni królewskiej na Zamku Królewskim.

W początkowym okresie twórczości zaczął od kopii dzieł Canaletta, które zamawiał u niego Michał Jerzy Mniszech, marszałek wielki koronny, ale potem zaczął malować własne widoki Warszawy. Nie używał prawie farb olejnych; jego domeną były akwarela, tusz, ołówek. Wiele podróżował po kraju malując widoki różnego rodzaju zamków, miast i posiadłości, ale zachowało się tych prac niewiele. W 1817 dostał katedrę perspektywy w Oddziale Sztuk Pięknych świeżo otwartego Uniwersytetu Warszawskiego, uczył też w Liceum Warszawskim. Do końca życia mieszkał w Warszawie, swoją pracownię miał w pałacu Czapskich. Pochowany został na cmentarzu ewangelicko-augsburskim.

Imię Zygmunta Vogla nosi jedna z ulic w Wilanowie.

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.