Ujednoznacznienie
Ten artykuł dotyczy linii autobusowej "Z". Zobacz też: inne linie oznaczone literą Z.

Autobus Solaris Urbino 18 na linii Z (13.05.2013)

Zlinia autobusowa, która w swojej historii kursowała wielokrotnie jako linia różnych rodzajów, jako zwykła, sezonowa bądź zastępcza – w takim charakterze uruchamiana jest współcześnie.

Historia

Linia "Z" kursowała w swojej historii bardzo wiele razy, pełniąc różne funkcje: w latach 1934-1939 i 1945-1949 była linią zwykłą, następnie w latach 1960-1961 była linią sezonową, zaś od 1950 roku była bardzo często uruchamiana jako linia zastępcza.

"Z" zwykła

Linia "Z" została po raz pierwszy uruchomiona 1 czerwca 1934 roku, początkowo nosiła oznaczenie "Zdobycz Robotnicza", gdyż kursowała z pl. Wilsona przez Marymoncką (ob. Słowackiego), Żeromskiego i Chełmżyńską (ob. Płatnicza) na Zdobycz Robotniczą na Starych Bielanach, oznaczenie literowe "Z" wprowadzono w 1936 roku. w lipcu 1936 roku linię skierowano przez al. Zjednoczenia i ul. Schroegera na pl. Konfederacji, po kilku miesiącach część kursów skierowano do Centralnego Instytutu Wychowania Fizycznego, a w 1937 roku wzdłuż ul. Żeromskiego aż do pętli na wysokości ul. Reymonta. Jej kursowanie zawieszono 6 września 1939 roku, a podczas okupacji nie wyjechała ponownie na ulice.

Po raz drugi linia zwykła "Z" została uruchomiona 23 kwietnia 1945 roku jako kolejna linia obsługiwana wojskowymi ciężarówkami dla pracowników wybranych instytucji, kursowała wówczas z Potockiej przez pl. Wilsona, pl. Inwalidów, ul. Krajewskiego, ul. Sanguszki, Wybrzeże Gdańskie, most wysokowodny, Brukową i Ząbkowską na Kawęczyńską (Zajezdnia). W czerwcu wydłużono ją przez ul. Marymoncką na pętlę Twardowska przy jednoczesnym skróceniu na Pradze do skrzyżowania ul. Brukową z ul. Jagiellońską, jednak już w lipcu skrócono ją ponownie do Potockiej i wydłużono do Dworca Wileńskiego. Jeszcze w 1945 roku została dwukrotnie zawieszona ze względu na braki paliwa.

Ponownie kursowała od 4 lutego 1946 roku na podobnej do wcześniejszej trasie, jednak z pętli Twardowska przez most wysokowodny do Dworca Wileńskiego, następnie kilkukrotnie wydłużano ją i skracano na Żoliborzu, aż w grudniu skrócono ją do Muranowskiej. Po zniszczeniu mostu wysokowodnego skierowano ją przez Most Poniatowskiego, zaś w 1948 roku skorygowano jej trasę w rejonie Nowego Miasta z jednoczesnym przedłużeniem trasy do Dworca Gdańskiego. Linia została ostatecznie zlikwidowana 1 lutego 1949 roku, kiedy to przekształcono ją w linię 113.

"Z" sezonowa

Linia "Z" jako linia sezonowa została uruchomiona tylko dwukrotnie w okresie letnim w 1960 i 1961 roku, połączyła wówczas Plac Unii Lubelskiej przez ul. Puławską, Piaseczno, Żabieniec i Stefanów z Chojnowem. Od następnego roku kursowała pod oznaczeniem "Chojnów" i dotrwała w ten sposób do 1988 roku.

"Z" zastępcza

Linia "Z" w formie linii zastępczej po raz pierwszy została uruchomiona 13 marca 1950 roku, kursowała wówczas między ul. Poborzańską a Dworcem Wileńskim, zastępując zawieszone w związku z przekuwaniem torowisk tramwaje.

W poszczególnych dziesięcioleciach linia "Z" kursowała następującą liczbę razy:

Od tego momentu linia była wielokrotnie, często w zastępstwie za tramwaje lub metro, których kursowanie było ograniczone lub zawieszone z powodu planowych remontów, wypadków oraz niespodziewanych wydarzeń.

Od 23 marca do 5 kwietnia 2020 kursowała na trasie z Lotniska Chopina do pętli PKP Służewiec, w związku z uruchomieniem lotów specjalnych akcji #LOTdoDomu i wyłączeniem stacji Warszawa Lotnisko Chopina, a tym samym skróceniem linii SKM S2 i S3 oraz pociągów KM linii RL do stacji Warszawa Służewiec.

Linki zewnętrzne


Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.