Wybory na prezydenta Warszawy odbyły się 27 października (pierwsza tura, wraz z wyborami samorządowymi) oraz 10 listopada (druga tura). W 2002 roku Warszawiacy po raz pierwszy osobiście wybrali w nich nowego prezydenta stolicy w powszechnych, równych, tajnych i bezpośrednich wyborach po wprowadzeniu Ustawy z dnia 20 czerwca 2002 r. o bezpośrednim wyborze wójta, burmistrza i prezydenta miasta (Dz.U. Nr 113, poz. 984 z późn. zm.). Wcześniej prezydenta miasta wybierała rada miasta. Od stycznia do listopada 2002 roku prezydentem był Wojciech Kozak, który zastąpił rządzącego od 1999 roku Pawła Piskorskiego, który wybrał spośród piastowania urzędu prezydenta Warszawy i posła funkcję posła.

Zarządzenie wyborów

Wydając Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 21 sierpnia 2002 r. w sprawie zarządzenia wyborów do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw, Rady m.st. Warszawy i rad dzielnic w m.st. Warszawie oraz wyborów wójtów, burmistrzów i prezydentów miast (Dz.U. Nr 134, poz. 1125 - z dnia 27 sierpnia 2002 r.) Premier zarządził wybory na dzień 27 października 2002 roku.

Kandydaci

  • Marek Balicki był kandydatem Sojusz Lewicy Demokratycznej i Unii Pracy.
  • Mirosław Bojańczyk był kandydatem komitetu "Lepsza Przyszłość".
  • Zbigniew Bujak był kandydatem Unii Samorządowej z ramienia komitetu "Unia dla Warszawy".
  • Henryk Dzido był kandydatem Samoobrony RP.
  • Waldemar Fydrych, twórca "Pomarańczowej Alternatywy", był kandydatem komitetu "Weselsza i kompetentna Warszawa".
  • Jan Maria Jackowski był kandydatem Ligi Polskich Rodzin.
  • Józef Janik był kandydatem komitetu "Konfederacja Ruch Obrony Bezrobotnych RP".
  • Lech Jęczmyk był kandydatem komitetu "Nasz Samorząd".
  • Lech Kaczyński był kandydatem Prawa i Sprawiedliwości.
  • Jerzy Krzekotowski był kandydatem komitetu "Warszawa, Prawo i Dom".
  • Antoni Macierewicz był kandydatem komitetu "Razem Polsce".
  • Andrzej Olechowski, w latach 19941998 przewodniczący Rady Gminy Warszawa-Wilanów, był kandydatem Platformy Obywatelskiej.
  • Janusz Piechociński był kandydatem komitetu "Centrum Samorządowe Nasza Stolica".
  • Julia Pitera, w latach 19942002 radna Warszawy, była kandydatką komitetu "Komitet Wyborczy Wyborców Julii Pitery".

Sondaże

Kandydat 28 wrz
OBW[1]
9 paź
PBS[2]
24 paź
PBS[3]
Marek Balicki 17,3% 21% 25%
Mirosław Bojańczyk
Zbigniew Bujak 5,4% 4%
Henryk Dzido 1,5%
Waldemar Fydrych 2%
Jan Maria Jackowski
Józef Janik
Lech Jęczmyk
Lech Kaczyński 34,6% 33% 35%
Jerzy Krzekotowski
Antoni Macierewicz 4,2% 3%
Andrzej Olechowski 22,4% 25% 19%
Janusz Piechociński 1,6%
Julia Pitera 11% 9%

Przebieg

2 czerwca 2002 roku podczas kongresu PiS ogłoszono kandydaturę Lecha Kaczyńskiego na prezydenta[4], w czerwcu zgłosił się także Andrzej Olechowski z hasłem "Andrzej Olechowski przyda się Warszawie"[5], a 20 lipca zarząd SLD zgłosił Marka Balickiego jako kandydata. Swoją kandydaturę zgłosił także Waldemar "Major" Fydrych, twórca ruchu Pomarańczowa Alternatywa, który obiecał m.in. strażników miejskich w strojach krasnoludków, bale przebierańców w ratuszu, dwa razy w roku dzień uśmiechu, bale na tysiąc czap na Placu Zamkowym i przeniesienie Senatu do Krakowa[6].

3 października upłynął termin zgłaszania kandydatów do wyborów, zgłoszono czternaście osób. Przez długi czas od początku kampanii przewidywano, że dojdzie do drugiej tury z udziałem Lecha Kaczyńskiego i Andrzeja Olechowskiego.

15 października na Uniwersytecie Warszawskim odbyła się debata z udziałem trzech faworytów wyborów, zorganizowana przez Studencki Komitet Debaty i Prawyborów[7].

20 października Gazeta Stołeczna zorganizowała dla kandydatów zmagania w grze symulacyjnej SimCity 3000, w której gracz wciela się w rolę twórcy miasta. Najlepiej poradziła sobie drużyna Lecha Kaczyńskiego, a najgorzej Andrzeja Olechowskiego.[8] 25 października odbyła się zorganizowana przez Rzeczpospolitą debata trzech kandydatów.[9]

Pierwsza tura wyborów nie rozstrzygnęła ich - Lech Kaczyński uzyskał 49,58% głosów, a drugi wynik, 22%, uzyskał, ku zaskoczeniu mediów, Marek Balicki, który od pierwszych sondaży piął się w górę w przeciwieństwie do Andrzeja Olechowskiego, który uzyskał 13,5%.

Lecha Kaczyńskiego w drugiej turze wyborów poparła m.in. Unia Wolności[10] oraz Liga Polskich Rodzin[11], a także początkowy faworyt wyborów Andrzej Olechowski[12].

W listopadzie podczas spotkania wyborczego Lecha Kaczyńskiego na rogu ulicy Stalowej i 11 Listopada kandydat skierował do uporczywie zaczepiającego go uczestnika spotkania słowa "Spieprzaj, dziadu!", które weszły na stałe do użytku w mowie potocznej, były też wykorzystywane w innych kampaniach wyborczych, a także w filmach, utworach i grach komputerowych, wybita została także przez Mennicę Łębską moneta "7 Dziadów Stołecznych" z podobizną Kaczyńskiego.

Druga tura wyborów odbyła się 10 listopada i wygrał ją z wynikiem 70,54% głosów Lech Kaczyński. 18 listopada został zaprzysiężony na to stanowisko, a mandat przed radą miasta złożył 22 grudnia.

Wyniki

Pierwsza tura

Wyniki I tury wyborów w formie graficznej

Wyniki II tury wyborów w formie graficznej

Kandydat Głosy Procent
Lech Kaczyński 265 994 49,58%
Marek Balicki 117 227 21,85%
Andrzej Olechowski 72 282 13,47%
Julia Pitera 32 009 5,97%
Zbigniew Bujak 14 506 2,7%
Jan Maria Jackowski 11 571 2,16%
Henryk Dzido 9 386 1,75%
Antoni Macierewicz 5 849 1,09%
Janusz Piechociński 2 562 0,48%
Waldemar Fydrych 2 088 0,39%
Józef Janik 1 078 0,2%
Jerzy Krzekotowski 787 0,15%
Mirosław Bojańczyk 625 0,12%
Lech Jęczmyk 575 0,11%
Razem 536 539 100%
Frekwencja 41,32%[13]

Druga tura

Kandydat Głosy Procent
Lech Kaczyński 335 262 70,54%
Marek Balicki 140 015 29,46%
Razem 475 277 100%
Frekwencja 36,4%[14]

Przypisy


Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.