Wojciech Bogusławski (ur. 9 kwietnia 1757 w Glinnie; zm. 23 lipca 1829 w Warszawie) - aktor, dramatopisarz, "ojciec polskiej sceny teatralnej". W latach 1783-1814 dyrektor Teatru Narodowego; zorganizował pierwszy stały zespół zawodowych aktorów polskich. Jest autorem wielu przekładów teatralnych, sam napisał około 80. sztuk.

Wojciech Bogusławski kształcił się w kolegium pijarów w Warszawie, od 1770 w Akademii Krakowskiej, w następnym roku - w Szkołach Nowodworskich. W 1775 zaciągnął się do gwardii litewskiej. Na wezwanie króla Stanisława Augusta Poniatowskiego w lutym 1790 objął dyrekcje nad sceną warszawską, wystawiając sztuki patriotyczne. W 1794 należał do sprzysiężenia kościuszkowskiego. W 1824 zamieszkał w majątku Jasień.

Przy ul. Żelaznej 97 na Woli znajduje się pałacyk Bogusławskiego, a jedna z ulic na Bielanach nosi jego imię.

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.