Ujednoznacznienie
Ten artykuł dotyczy stacjonarnych rowerów elektrycznych. Zobacz też: Elektryczne Veturilo.

Wypożyczalnia Veturilo na Nowodworach (2017)

Wypożyczalnia Veturilo na Ursynowie (2015)

Veturilo (dawniej Warszawski Rower Publiczny) – sieć publicznych wypożyczalni rowerów na terenie Warszawy.

Historia

Sieć została uruchomiona 1 sierpnia 2012 roku i działa w okresie od 1 marca do 30 listopada. W 2015 roku sieć oferowała 196 stacji wypożyczeń i prawie 3000 rowerów. Operatorem systemu w oparciu o czteroletnią umowę z ZTM jest firma Nextbike. 28 sierpnia 2016 firma podpisała kolejną 4-letnią umowę na obsługę systemu[1].

13 sierpnia 2015 u zbiegu al. Niepodległości i ul. Batorego pojawiły się także rowery dla dzieci o nazwie „Veturilko”[2]. W sierpniu 2017 do oferty wprowadzono Elektryczne Veturilo.

Zasady funkcjonowania

Pulpit stacji Veturilo (2017)

Z systemu mogą skorzystać wszyscy użytkownicy zarejestrowani w systemie. Podczas rejestracji należy wybrać sposób uwierzytelniania się i wpłacić na swoje konto kwotą minimum 10 zł.

Istnieje możliwość uwierzytelnienia się przy użyciu karty zbliżeniowej (funkcję tę może pełnić np. spersonalizowana Warszawska Karta Miejska, elektroniczna legitymacja studencka, karta kredytowa z tą funkcją) lub wprowadzając numer telefonu i kod PIN. Stacje wypożyczeń są w pełni automatyczne, dostępna jest infolinia, na którą można zgłaszać problemy z wypożyczeniem lub zwrotem roweru, uszkodzenie stacji, brak rowerów itp.

Aby wypożyczyć rower, należy uwierzytelnić się na stacji wypożyczeń z użyciem sposobu podanego przy rejestracji i podać numer roweru, który chce się wypożyczyć, stacja odblokuje wówczas ten rower. Podczas zwrotu należy odstawić rower na stojak, stacja automatycznie odnotuje zwrot roweru w systemie (choć zalecane jest sprawdzenie, czy zwrot roweru został prawidłowo odnotowany).

Korzystanie z roweru jest generalnie odpłatne, przy czym dłuższe wypożyczenie jest proporcjonalnie droższe. Pierwsze 20 minut jest darmowe, reszta pierwszej godziny kosztuje złotówkę, druga godzina – 3 zł, trzecia – 5 zł, a czwarta i każda następna – 7 zł. Nie ma limitu wypożyczeń, więc teoretycznie można przejechać dowolny dystans zwracając rower na kolejnych stacjach i ponownie go wypożyczając tak, by żadne wypożyczenie nie trwało dłużej niż 20 minut. Za przekroczenie 12-godzinnego limitu czasu wypożyczenia pobierana jest opłata 200 zł.

Od 13 czerwca 2014 roku w Konstancinie-Jeziornie działa system kompatybilny z Veturilo – do korzystania z obu systemów wystarcza rejestracja w jednym z nich, a wszystkie stacje pozwalają na zwrot rowerów z obu systemów. W latach 2012-2014 działał bemowski rower publiczny Bemowo Bike, również kompatybilny z Veturilo. W 2015 roku w systemie po raz pierwszy udostępniono tandemy.

Pochodzenie nazwy

Nazwa Veturilo została wyłoniona w 2012 w drodze konkursu i oznacza środek transportu w języku esperanto. Pozostałymi propozycjami były Wawabike, Ziuuu, Rowerynka, Bajker i Wabik[3]. W początkowym okresie planowania i uruchamiania system nosił tymczasową nazwę Warszawski Rower Publiczny.

Przypisy

  1. Nowe rowery i terminale, um.warszawa.pl, 25.08.2016
  2. Veturilko - pierwsza bezobsługowa wypożyczalnia rowerów dla najmłodszych, zdm.waw.pl, 2015-08-13, dostęp: 2015-08-16
  3. Skąd się wzięło Veturilo?, veturilo.waw.pl, dostęp: 2015-08-16

Odsyłacze zewnętrzne

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.