ulica 1-37
Poznańska
Poznańska 2.JPG
ul. Poznańska (rejon ul. Hożej)
Dzielnica: Śródmieście
Okres powstania: koniec XIX wieku
Długość: 700 m
Google MapsOpen Street Map

Ulica Poznańska – ulica w Śródmieściu.

Historia

Kamienica (nr 12)

Ulica powstała w II połowie XIX wieku w związku z dynamicznym rozwojem południowej części Śródmieścia po otwarciu dworca kolei warszawsko-wiedeńskiej.

Pierwotnie była częścią ulicy Wielkiej (ta biegła aż od Nowowiejskiej do Bagna), na trzy części (ul. Wielka, ul. Poznańska i ul. Lwowska) podzielono ją w 1922 roku.

W 2010 roku ulica została wyremontowana[1], podczas prac odkryto dawną kostkę brukową, którą przywrócono[2].

Przebieg

Ulica rozpoczyna swój bieg na południu od skrzyżowania z Piękną i Lwowską, po czym biegnie na północ przecinając kolejno takie ulice jak: Wilcza, Wspólna, Św. Barbary, Żurawia, Nowogrodzka, a kończy się skrzyżowaniem z Alejami Jerozolimskimi.

Jest w całości jednokierunkowa, ale z północy na południe od Alej Jerozolimskich do Hożej, natomiast z południa na północ od Pięknej do Hożej.

Nazwa

Nazwa ulicy pochodzi od miasta Poznań, ale nie jest z nim w żaden sposób związana – wbrew kierunkowi na Poznań biegnie w układzie północ-południe.

Otoczenie

Obiekty położone przy ulicy to:

Dawniej na rogu ul. Poznańskiej oraz ul. Nowogrodzkiej znajdowała się stacja końcowa Elektrycznej Kolejki Dojazdowej.

Galeria

Przypisy

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.