Ulica Pokorna – ulica klasy drogi lokalnej, położona na Muranowie w dzielnicy Śródmieście, która biegnie od ul. Stawki do ul. Inflanckiej.

Droga idąca śladem obecnej ul. Pokornej istniała już w XVIII wieku, wiodła wówczas na północ jako przedłużenie Nalewek do Cuchthauzu, od którego wzięła się zatwierdzona w 1770 roku nazwa Pokorna, gdyż mieścił się tutaj dom poprawy dla moralnie zepsutych osób, po drodze przecinając tereny jurydyk Inflanckiej oraz Szymanowskiej. W latach 1770-1771 na ich terenach wytyczono sieć ulic osiedla Fawory, wobec czego ul. Pokorna uzyskała system nowych przecznic – biegła wówczas na północ od ul. Muranowskiej do ul. Żyznej, krzyżując się po drodze z ul. Niską, ul. Stawki, ul. Inflancką, ul. Szymanowską, ul. Smutną, ul. Kłopot i ul. Suchą, kończąc się na ul. Żyznej w rejonie rozlewisk rzeczki Drny. Ulica posiadała także polne przedłużenie na północ, w kierunku Burakowa.

Wytyczenie Okopów Lubomirskiego nie przecięło początkowo przedłużenia ulicy, które zostało zlikwidowane dopiero na początku XIX wieku. Ulica znajdowała się wówczas na zapleczu nowej dzielnicy i była zabudowana nielicznymi, głównie drewnianymi budynkami, w 1824 roku wzdłuż zachodniej części ulicy, na zapleczu Cuchthauzu, wytyczono plac Broni, zaś frontem do ul. Pokornej kilka lat później stanął jeden z pawilonów Koszar Mikołajewskich. Po powstaniu listopadowym przy ulicy powstało kilka kamienic, w 1833 roku ulokował się tutaj również Szpital Starozakonnych, przeniesiony w to miejsce z posesji przy ul. Zielonej hip. 2064, a rozbudowany w latach 1835-1838 według projektu Henryka Marconiego.

Zabudowa ul. Pokornej uniknęła wyburzenia podczas dwóch pierwszych faz wytyczania esplanady wokół Cytadeli, dodatkowo w celu połączenia Warszawy z Szosą Zakroczymską na przedłużeniu ul. Pokornej i ul. Kłopot wybudowano nowy trakt, nazwany ul. Mikołajewską. Zabudowa dużej części ul. Pokornej podzieliła los sąsiednich ulic podczas trzeciej fazy wyburzeń w 1875 roku, pozostawiono wówczas jedynie zabudowę na odcinku MuranowskaStawki oraz budynek szpitala żydowskiego (nr 12 – nr hip. 2098), w międzyczasie ulica została przecięta przez tory kolei obwodowej. Na początku XX wieku ul. Pokorna była ważną ulicą, gdyż funkcjonowała jako przedłużenie Nalewek za pl. Muranowskim w kierunku północnym oraz jako droga wyjazdowa z Warszawy. Natomiast w 1902 roku szpital starozakonnych przeniósł się do nowych zabudowań na Czystem, przy ul. Dworskiej (ob. Kasprzaka).

Apartamenty Murano (nr 2) (2011)

Apartamenty Murano (nr 2) (2012)

Wraz z rozwojem bocznic kolejowych w miejscu pl. Broni ul. Pokorna zaczęła coraz bardziej tracić na znaczeniu, początkowo komunikację z rozwijającym się Żoliborzem przejęła ul. Kłopot, która łączyła się z idącą śladem d. ul. Mikołajewskiej ul. Felińskiego, potem zaś rolę tę przejął wiadukt żoliborski, wybudowany w ciągu ul. Bonifraterskiej. Wówczas ul. Pokorna, utraciwszy północny odcinek, została zdegradowana do roli lokalnej uliczki – w 1939 roku biegła od ul. Muranowskiej na północ, krzyżując się kolejno z ulicami Niską, Stawki i Żoliborską, by zakończyć się na ul. Inflanckiej, za którą istniał jedynie ślepy zaułek wzdłuż budynku szpitala okręgowego (d. żydowskiego), a i tak jego oddziały planowano przenieść do nowo budowanego gmachu szpitalnego przy al. Niepodległości 218. Ulica była zabudowana zwarcie jedynie na odcinku MuranowskaStawki, znajdowała się w całości na terenie komisariatu IV Muranów.

Zabudowa ul. Pokornej uległa niemal całkowitemu zniszczeniu podczas II wojny światowej, wkrótce stała się zaś dojazdem do zajezdni autobusowej "Inflancka", której budowę rozpoczęto już w 1938 roku przy pobliskiej ul. Inflanckiej według projektu Stanisława Hempla, zaś po wojnie zrekonstruowano ją i rozbudowano, włączając w jej teren fragment ul. Pokornej na północ od ul. Inflanckiej. Ulica Pokorna początkowo zachowała historyczny bieg od ul. Niskiej do ul. Inflanckiej, do czasu wybudowania linii tramwajowej na ul. Stawki ulicą kursowały nawet autobusy linii 122, jednak wraz z rozbudową osiedla Muranów skrócono ją do odcinka StawkiInflancka. Na niektórych powojennych planach nazwa "Pokorna" przenoszona była także na ukośną drogą za ul. Buczka (ob. Słomińskiego), odpowiadającą dawnej ul. Kłopot. Otoczenie ulicy, oprócz zajezdni autobusowej, stanowiły głównie warsztaty oraz magazyny.

Otoczenie ulicy zaczęło się zmieniać na początku XXI wieku, kiedy to najpierw po zachodniej stronie ulicy powstało osiedle Inflancka, a po likwidacji zajezdni autobusowej zaczęto zabudowę wschodniej części ulicy, gdzie zrealizowano kompleks Apartamenty Murano (nr 2). W 2012 roku ulica została wyremontowana – historyczne kocie łby wymieniono na asfalt – powstało też rondo u zbiegu z ul. Inflancką. Według miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ulica ma zostać w przyszłości poszerzona i przedłużona przez obecne ogródki działkowe do ul. Słomińskiego i dalej do przedłużenia ul. Błońskiej, gdzie zakończy się rondem. Pojawiła się nawet propozycja ze strony kibiców Polonii Warszawa, aby przedłużeniu ul. Pokornej nadać nazwę "Braci Lothów" – współzałożycieli klubu.

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.