Zabytek.png
nr w rej.
388

Ulica Piwna – długa na około 260 metrów ulica położona na Starym Mieście w dzielnicy Śródmieście. Biegnie od placu Zamkowego do Wąskiego Dunaju. Jest najdłuższą ulicą na Starym Mieście oraz całkowicie zamkniętą dla ruchu.

Ulica Piwna ze świąteczną dekoracją

Ulica Piwna wytyczona została jednocześnie z lokacją Starej Warszawy, a od 1354 roku mieści się przy niej kościół przyklasztorny św. Marcina (Augustianów). Faktycznie jednak ulicą jest od około 1439 roku. W 1478 roku ulicę nawiedził pożar, spłonęło niemal wszystko oprócz klasztoru augustianów – zabudowę jednak odbudowano, dobudowano także szpital (istniejący od 1444 roku) i warzelnię piwa. Do XVIII wieku część wschodnia nazywana była ulicą Św. Marcina (od sąsiedniego kościoła św. Marcina), a inne używane nazwy to Marcinkańska, Mnichów, Szynkarska oraz Gołębia. Od 1743 roku całość nazywana jest już ulicą Piwną. Zabudowania w znacznym stopniu zniszczone podczas II wojny światowej, zostały odbudowane w latach 19521954. W 2013 roku nawierzchnia ulicy została wyremontowana.

Nazwa ulicy Piwnej wywodzi się od istniejącego niegdyś przy ulicy browaru, produkującego piwo.

Ulica rozpoczyna swój bieg na placu Zamkowym, po czym biegnie na północny–zachód przecinając ulicę Piekarską i Zapiecek, by zakończyć swój bieg na skrzyżowaniu z Wąskim Dunajem.

Rzeźba gołębi na kamienicy nr 6

Kościół św. Marcina

Tablica na kamienicy nr 25

Obiekty położone przy ulicy to głównie zabytkowe kamienice:

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.