Ujednoznacznienie
Ten artykuł dotyczy ulicy. Zobacz też: Osiedle Nowiniarska.

Ulica Nowiniarska – niewielka ulica położona w północnej części Śródmieścia, która biegnie od Świętojerskiej, krzyżuje się z ul. Gomulickiego i dociera do Franciszkańskiej.

Ulica Nowiniarska wykształciła się z istniejącego z pewnością w XVIII wieku ślepego zaułka ulicy Świętojerskiej. Jej nazwa wzięła się do nowiniarzy zbierających informacje na ulicach oraz jednocześnie redakcji gazet znajdujących się w tym rejonie, w tym „Gazety Warszawskiej”, która miała swoją siedzibę na rogu ze Świętojerską. W 1810 roku ulica została przebita do Świętojerskiej i Franciszkańskiej, a przy tej ostatniej utworzono w 1825 roku niewielki, trójkątny placyk. W 1884 roku połączono ją też wschodnim skrajem placu Krasińskich z Długą, którym to odcinkiem w 1908 roku pojechał elektryczny tramwaj. W okresie międzywojennym znana była ze sklepów futrzarskich.

Była ważnym miejskim traktem aż do przebicia przez oficynę pałacu Krasińskich tunelu i wybudowania ulicy Bonifraterskiej, ruch tramwajowy na Nowiniarskiej zlikwidowano w 1938 roku. W czasie niemieckiej okupacji ulica weszła w granice getta, jednak została z czasem z niego wyłączona. W 1943 roku w miejscu jednej ze zniszczonych kamienic stanęła osławiona karuzela na placu Krasińskich, która miała odwracać uwagę warszawiaków od akcji w getcie. W 1944 roku jej zabudowa została całkowicie zburzona, w latach 60. XX wieku została zabudowana blokami osiedla Nowiniarska, skrócono ją także do współczesnego odcinka. Do 1972 roku na Nowiniarskiej znajdowała się także trakcja trolejbusowa dla pobliskiej pętli Franciszkańska.

Do dzisiaj nie zachowały żadne relikty dawnej zabudowy ulicy. Spośród dawnej zabudowy należy wymienić:

U zbiegu Nowiniarskiej ze Świętojerską znajduje się jeden z pomników granic getta.

Linki zewnętrzne

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.