Ujednoznacznienie
Ten artykuł dotyczy ulicy. Zobacz też: Zespół przystankowy Miodowa.
Zabytek.png
nr w rej.
297
ulica 1-26
Miodowa
Miodowa.JPG
Ulica Miodowa
Dzielnica: Śródmieście
Okres powstania: XV wiek
Długość: 600 m
Google MapsOpen Street Map

Ulica Miodowa – ulica położona na pograniczu Starego Miasta i Muranowa (wg standardu MSI) w dzielnicy Śródmieście, o długości niespełna 600 metrów. Ciągnie się od Krakowskiego Przedmieścia do placu Krasińskich, częściowo jest wyłączona z ruchu samochodów.

Historia

Tak biegnąca ulica została wytyczona już w XV wieku i była drogą łącząca dwa trakty wychodzące z miasta: ulicę Długą oraz ulicę Senatorską. Początkowo nazywana była Przeczną, w XVI wieku Miodowniczą, później Kapucyńską oraz Miodową, w latach 1807-1813 nazywała się ulicą Napoleona. Była to pierwsza nazwa pamiątkowa nadana ulicy w Warszawie[1]. Ulica od XVII wieku zapełniała się rezydencjami magnatów oraz duchownych, rozwój do stanu bliskiego współczesnego przypadł na XVIII wiek.

3 listopada 1771 roku miało tu miejsce udane porwanie króla Stanisława A. Poniatowskiego, który podczas ucieczki szczęśliwie uciekł porywaczom. Inne wydarzenie miało miejsce 17 i 18 kwietnia 1794 roku, kiedy to mieszczanie warszawscy zaatakowali mieszczącą się w pałacu Morsztynów rosyjską ambasadę oraz ambasadora Josifa Igelströma.

W 1887 roku, po wyburzeniu tzw. pałacu Pod Gwiazdą, ulicę przebito od Senatorskiej do Krakowskiego Przedmieścia – tymczasowo ten odcinek nosił nazwę Nowomiodowa. W latach 1908-1947 ulicą kursował tramwaj elektryczny. Większość zabudowy została zrównana z ziemią podczas II wojny światowej, większość zabytkowych obiektów odbudowano w latach 40. i 50. XX wieku. W latach 1946-1973 ulicą kursowały trolejbusy. Eksperci proponują też, aby w przyszłości wzdłuż ul. Miodowej wybudować linię tramwajową, stanowiąca fragment trasy wzdłuż Traktu Królewskiego.

W 2017 ulica zostanie przebudowana (na odc. Senatorskapl. Krasińskich), zyska nawierzchnię z bloczków granitowych znaną z Krakowskiego Przedmieścia. Na chodniku pojawią się płyty granitowe[2].

Nazwa

Nazwa ulicy wiąże się z miodem i może być wiązana z toruńskimi piernikarzami, którzy mieszkali tutaj w XVI wieku. Także przy tej ulicy w 1851 swoją produkcję rozpoczął pod nr 14 Karol Wedel, założyciel fabryki czekolady "Wedel".

Przebieg

Ulica Miodowa (rejon ul. Kapucyńskiej) – pasy dla rowerów

Ulica swój bieg rozpoczyna od skrzyżowania z Krakowskim Przedmieściem, po czym kieruje się na północny-zachód przecinając kolejno Kozią, Senatorską, przechodzi nad tunelem trasy W-Z, dalej krzyżuje się z Kapucyńską, Kapitulną i Schillera, by zakończyć się na skrzyżowaniu z Długą i placu Krasińskich. Odcinek między Krakowskim Przedmieściem a Senatorską jest zamknięty dla ruchu samochodów prywatnych.

We wrześniu 2014 roku na całej długości ulicy wytyczone zostały pasy dla rowerów.

Zabudowania

Pałac Morsztynów (nr 10)

Cerkiew Grekokatolicka Zaśnięcia Najświętszej Marii Panny (nr 16)

Obiektami, które znajdują się przy ul. Miodowej są:

Spośród nieistniejących zabudowań ul. Miodowej należy wymienić:

Galeria

Miodowa - Krakowskie Przedmieście (remont).JPG
Miodowa (nr 8).JPG
Miodowa (nr 12).JPG
Kosciol Przemienienia Panskiego (Kapucynow, Miodowa).JPG
Palac Paca (brama, Miodowa).JPG
PL Warsaw Collegium Nobillium.jpg

Przypisy

  1. Handke Kwiryna, Dzieje Warszawy nazwami pisane, Warszawa: Muzeum Historyczne m.st. Warszawy, 2011, ISBN 978-83-62189-08-3, s. 54
  2. Ulica Miodowa jak Trakt Królewski. Ruszył remont ZDM, dostęp: 25 września 2017

Linki zewnętrzne

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.