Ujednoznacznienie
Ten artykuł dotyczy ulicy. Zobacz też: Zespół przystankowy Madalińskiego.

Ulica Antoniego Madalińskiego – ulica położona na terenie Starego Mokotowa. Ciągnie się między Puławską a Wołoską i Boboli.

Ulica powstała na przełomie XIX i XX wieku. Pierwotnie nazywała się Grodzka, jednak w 1920 r. została przemianowana na Madalińskiego, na cześć generała Antoniego Madalińskiego, jednego z przywódców Powstania Kościuszkowskiego. W czasie Powstania Warszawskiego szczególnie ciężkie walki toczyły się w części ulicy bliższej Puławskiej i dlatego prawie w ogóle nie przetrwało tu przedwojenne budownictwo.

Przy Madalińskiego stoją takie budynki jak: Kamienica Jana Wedla (róg Puławskiej), XLII Liceum Ogólnokształcące im. Marii Konopnickiej, Szpital Ginekologiczno-Położniczy im. Świętej Rodziny, budynek i akademik Szkoły Głównej Handlowej, a także akademiki SGGW i Politechniki.

Ulica zorientowana jest w kierunku wschód - zachód. Rozpoczyna się przy Puławskiej na wysokości zachodniego krańca parku Morskie Oko i przecina kolejno: Sandomierską, Św. Szczepana, Wiśniową, Kazimierzowską, Falęcką, Lewicką, Króżańską, Kwiatową, aleję Niepodległości, Łyżwiarską, Kielecką, Łowicką, Karłowicza i Wrotkową. Kończy się w miejscu, w którym ulica Boboli przechodzi w Wołoską, jej przedłużeniem ku zachodowi jest ul. Juliana Kulskiego. Dawniej planowano także, że ulicę Madalińskiego przetnie ulica Iłżecka, której jednak nigdy nie zrealizowano.

Ciekawostki

Pomnik Antoniego Madalińskiego

Galeria

Linki zewnętrzne

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.