Warszawikia
Warszawikia
 
(Nie pokazano 5 wersji utworzonych przez 2 użytkowników)
Linia 1: Linia 1:
  +
{{DisambigR|ulicy|[[Hala Kopińska]] oraz [[Zespół przystankowy Hala Kopińska]]}}
 
{{ulica_infobox
 
{{ulica_infobox
 
|nazwa_ulicy=Kopińska
 
|nazwa_ulicy=Kopińska
Linia 4: Linia 5:
 
|dzielnica=[[Ochota]]
 
|dzielnica=[[Ochota]]
 
|zdjęcie=Plik:Kopińska.JPG
 
|zdjęcie=Plik:Kopińska.JPG
|opis=ul. Kopińska (środkowy odcinek)
+
|opis=ul. Kopińska (rejon [[Ulica Lelechowska|ul. Lelechowskiej]])
 
|rok=[[Warszawa w okresie międzywojennym|lata 20. XX wieku]]
 
|rok=[[Warszawa w okresie międzywojennym|lata 20. XX wieku]]
 
|długość=900
 
|długość=900
 
|numery=2-42
 
|numery=2-42
|komunikacja_miejska=[[157]], [[182]], [[187]], [[517]], [[523]], [[N35]], [[N85]]
+
|komunikacja_miejska=[[157]], [[182]], [[187]], <!--[[423]], -->[[517]], [[523]], [[N35]], [[N85]]
 
}}'''[[Ulice|Ulica Kopińska]]''' – ulica na [[Ochota|Ochocie]], która rozpoczyna się od [[Ulica Grójecka|ulicy Grójeckiej]], a kończy się ślepo w rejonie [[Aleje Jerozolimskie|Alei Jerozolimskich]].
 
}}'''[[Ulice|Ulica Kopińska]]''' – ulica na [[Ochota|Ochocie]], która rozpoczyna się od [[Ulica Grójecka|ulicy Grójeckiej]], a kończy się ślepo w rejonie [[Aleje Jerozolimskie|Alei Jerozolimskich]].
   
Ulica Kopińska została wytyczona najpewniej [[Warszawa w okresie międzywojennym|na początku lat 20. XX wieku]] między [[Ulica Grójecka|Grójecką]] a [[Ulica Szczęśliwicka|Szczęśliwicką]], wkrótce została zabudowana szeregiem modernistycznych, kilkupiętrowych kamienic. W sierpniu [[1930]] roku na zabudowę ulicy Kopińskiej spadł samolot typu [[:wikipedia:pl:Breguet 19|Bréguet 19]], runął na [[Dom przy Kopińskiej 7|kamienicę nr 7]] i znajdujące się obok przewody elektryczne. Silnik eksplodował, samolot stanął w płomieniach, uwięzionych w środku dwóch pilotów zginęło na miejscu. Płomienie z samolotu ogarnęły też stojący obok [[Dom przy Kopińskiej 9|drewniany dom (nr 9)]], gdzie w środku zginęła jedna osoba. Sześć innych osób zostało rannych.
+
Ulica Kopińska została wytyczona najpewniej [[Warszawa w okresie międzywojennym|na początku lat 20. XX wieku]] między [[Ulica Grójecka|Grójecką]] a [[Ulica Szczęśliwicka|Szczęśliwicką]], wkrótce została zabudowana szeregiem modernistycznych, kilkupiętrowych kamienic. W sierpniu [[1930]] roku na zabudowę ulicy Kopińskiej spadł samolot typu [[:wikipedia:pl:Breguet 19|Bréguet 19]], runął na [[Dom przy Kopińskiej 7|kamienicę nr 7]] i znajdujące się obok przewody elektryczne. Silnik eksplodował, samolot stanął w płomieniach, uwięzionych w środku dwóch pilotów zginęło na miejscu. Płomienie z samolotu ogarnęły też stojący obok [[Dom przy Kopińskiej 9|drewniany dom (nr 9)]], gdzie w środku zginęła jedna osoba. Sześć innych osób zostało rannych.
   
 
Po [[1935]] roku ulicę przedłużono do [[Warszawa Zachodnia|Dworca Zachodniego]], wobec czego w [[1939]] roku ulica rozpoczynała swój bieg od skrzyżowania z [[Ulica Grójecka|Grójecką]], po czym kierowała się na zachód, krzyżując się z [[Ulica Białobrzeska|Białobrzeską]], [[Ulica Szczęśliwicka|Szczęśliwicką]] i [[Ulica Skalmierzycka|Skalmierzycką]], kończąc się przy stacji [[Warszawa Zachodnia]]. Szczególnie zniszczona [[Warszawa w okresie II wojny światowej|podczas II wojny światowej]] została wschodnia część ulicy, gdyż tam zabudowania ulicy Kopińskiej stanowiły południową granicę broniącej się [[Reduta Kaliska|Reduty Kaliskiej]].
 
Po [[1935]] roku ulicę przedłużono do [[Warszawa Zachodnia|Dworca Zachodniego]], wobec czego w [[1939]] roku ulica rozpoczynała swój bieg od skrzyżowania z [[Ulica Grójecka|Grójecką]], po czym kierowała się na zachód, krzyżując się z [[Ulica Białobrzeska|Białobrzeską]], [[Ulica Szczęśliwicka|Szczęśliwicką]] i [[Ulica Skalmierzycka|Skalmierzycką]], kończąc się przy stacji [[Warszawa Zachodnia]]. Szczególnie zniszczona [[Warszawa w okresie II wojny światowej|podczas II wojny światowej]] została wschodnia część ulicy, gdyż tam zabudowania ulicy Kopińskiej stanowiły południową granicę broniącej się [[Reduta Kaliska|Reduty Kaliskiej]].
   
[[Warszawa w okresie PRL-u|W latach 50. XX wieku]] przy ulicy powstała [[Hala Kopińska]] oraz nowe budynki mieszkalne, pierwsze [[autobusy]] [[154|linii 154]] ulicą Kopińską pojechały 1 grudnia [[1961]] roku, kursowały one wtedy na [[Warszawa Zachodnia|Dworzec Zachodni]]. W [[1974]] roku ulicę przecięły [[Aleje Jerozolimskie]]. Ulica została przebudowana w latach [[1979]]-[[1980]], a w [[1988]] roku jej fragment został włączony w bieg [[Trasa Łazienkowska|Trasy Łazienkowskiej]], wówczas wybudowano nową jezdnię ku [[Aleje Jerozolimskie|Alejom Jerozolimskim]], która otrzymała nazwę [[Ulica Sokołowskiego|Grzymały-Sokołowskiego]] (roboczo ''Nowo-Kopińska''). Aby poszerzyć jezdnie trzeba było wyburzyć szereg kamienic po nieparzystej stronie ulicy, znajdujących się między [[Ulica Grójecka|Grójecką]] a [[Ulica Białobrzeska|Białobrzeską]]. W tym też okresie zlikwidowano skrzyżowanie z [[Aleje Jerozolimskie|Alejami Jerozolimskimi]] i skrócono ulicę do obecnego biegu. W [[2013]] roku zaproponowana została linia tramwajowej od [[Dworzec Zachodni|Dworca Zachodniego]] na [[Grochów]] wzdłuż [[Trasa Łazienkowska|Trasy Łazienkowskiej]], jednak z jej wariantów została poprowadzona wzdłuż tej ulicy – celowość budowy będzie badana przez specjalistów.
+
[[Warszawa w okresie PRL-u|W latach 50. XX wieku]] przy ulicy powstała [[Hala Kopińska]] oraz nowe budynki mieszkalne, pierwsze [[autobusy]] [[154|linii 154]] ulicą Kopińską pojechały 1 grudnia [[1961]] roku, kursowały one wtedy na [[Warszawa Zachodnia|Dworzec Zachodni]]. W [[1974]] roku ulicę przecięły [[Aleje Jerozolimskie]]. Ulica została przebudowana w latach [[1979]]-[[1980]], a w [[1988]] roku jej fragment został włączony w bieg [[Trasa Łazienkowska|Trasy Łazienkowskiej]], wówczas wybudowano nową jezdnię ku [[Aleje Jerozolimskie|Alejom Jerozolimskim]], która otrzymała nazwę [[Ulica Sokołowskiego|Grzymały-Sokołowskiego]] (roboczo ''Nowo-Kopińska''). Aby poszerzyć jezdnie trzeba było wyburzyć szereg kamienic po nieparzystej stronie ulicy, znajdujących się między [[Ulica Grójecka|Grójecką]] a [[Ulica Białobrzeska|Białobrzeską]]. W tym też okresie zlikwidowano skrzyżowanie z [[Aleje Jerozolimskie|Alejami Jerozolimskimi]] i skrócono ulicę do obecnego biegu. W [[2013]] roku zaproponowana została [[tramwaje|linia tramwajowa]] od [[Dworzec Zachodni|Dworca Zachodniego]] na [[Grochów]] wzdłuż [[Trasa Łazienkowska|Trasy Łazienkowskiej]], jeden z jej wariantów został poprowadzony wzdłuż tej ulicy – celowość budowy będzie badana przez specjalistów.
   
 
[[Plik:Kopińska (nr 24).JPG|right|thumb|250px|[[Dom przy Kopińskiej 24|Kamienica (nr 24)]]]]
 
[[Plik:Kopińska (nr 24).JPG|right|thumb|250px|[[Dom przy Kopińskiej 24|Kamienica (nr 24)]]]]

Aktualna wersja na dzień 09:31, 27 kwi 2020

Ujednoznacznienie
Ten artykuł dotyczy ulicy. Zobacz też: Hala Kopińska oraz Zespół przystankowy Hala Kopińska.

Ulica Kopińska – ulica na Ochocie, która rozpoczyna się od ulicy Grójeckiej, a kończy się ślepo w rejonie Alei Jerozolimskich.

Ulica Kopińska została wytyczona najpewniej na początku lat 20. XX wieku między Grójecką a Szczęśliwicką, wkrótce została zabudowana szeregiem modernistycznych, kilkupiętrowych kamienic. W sierpniu 1930 roku na zabudowę ulicy Kopińskiej spadł samolot typu Bréguet 19, runął na kamienicę nr 7 i znajdujące się obok przewody elektryczne. Silnik eksplodował, samolot stanął w płomieniach, uwięzionych w środku dwóch pilotów zginęło na miejscu. Płomienie z samolotu ogarnęły też stojący obok drewniany dom (nr 9), gdzie w środku zginęła jedna osoba. Sześć innych osób zostało rannych.

Po 1935 roku ulicę przedłużono do Dworca Zachodniego, wobec czego w 1939 roku ulica rozpoczynała swój bieg od skrzyżowania z Grójecką, po czym kierowała się na zachód, krzyżując się z Białobrzeską, Szczęśliwicką i Skalmierzycką, kończąc się przy stacji Warszawa Zachodnia. Szczególnie zniszczona podczas II wojny światowej została wschodnia część ulicy, gdyż tam zabudowania ulicy Kopińskiej stanowiły południową granicę broniącej się Reduty Kaliskiej.

W latach 50. XX wieku przy ulicy powstała Hala Kopińska oraz nowe budynki mieszkalne, pierwsze autobusy linii 154 ulicą Kopińską pojechały 1 grudnia 1961 roku, kursowały one wtedy na Dworzec Zachodni. W 1974 roku ulicę przecięły Aleje Jerozolimskie. Ulica została przebudowana w latach 1979-1980, a w 1988 roku jej fragment został włączony w bieg Trasy Łazienkowskiej, wówczas wybudowano nową jezdnię ku Alejom Jerozolimskim, która otrzymała nazwę Grzymały-Sokołowskiego (roboczo Nowo-Kopińska). Aby poszerzyć jezdnie trzeba było wyburzyć szereg kamienic po nieparzystej stronie ulicy, znajdujących się między Grójecką a Białobrzeską. W tym też okresie zlikwidowano skrzyżowanie z Alejami Jerozolimskimi i skrócono ulicę do obecnego biegu. W 2013 roku zaproponowana została linia tramwajowa od Dworca Zachodniego na Grochów wzdłuż Trasy Łazienkowskiej, jeden z jej wariantów został poprowadzony wzdłuż tej ulicy – celowość budowy będzie badana przez specjalistów.

Kamienica (nr 24)

Ulica rozpoczyna swój bieg od skrzyżowania z Grójecką i Wawelską, następnie kieruje się na zachód, gdzie mija ulicę Drobiazg i dochodzi do skrzyżowania z Białobrzeską i Sokołowskiego. Swój bieg kontynuuje kilkadziesiąt metrów dalej, skręcając lekko ku południu względem pierwotnego przebiegu, dalej dochodzi do Lelechowskiej i Szczęśliwickiej, by zakończyć się ślepo w rejonie Alei Jerozolimskich.

Spośród obiektów położonych przy ulicy Kopińskiej należy wymienić:

  • ul. Kopińska 6/10 – Ośrodek dla Dzieci Niewidomych i Słabowidzących oraz Niepubliczne Przedszkole Specjalne "Tęcza"
  • ul. Kopińska 12/16 – Dom Studencki Babilon
  • ul. Kopińska 18 – Hala Kopińska

Ponadto wzdłuż ulicy zachował się szereg przedwojennych kamienic, które znajdują się dziś pod nr 4a, nr 24, nr 30, nr 32, 32a, nr 34, nr 34a i 36. Kamienica te znajdują się głównie wzdłuż węższego, zachodniego odcinka ulicy. W planach jest budowa w zachodniej części ulicy 93-metrowego Apartamentowca Kopińska.