Ujednoznacznienie
Ten artykuł dotyczy ulicy Czerniakowskiej. Zobacz też: Ulica Czerniakowska-bis i Zespół przystankowy Czerniakowska.
ulica 2-231
Czerniakowska
Czerniakowska.JPG
ul. Czerniakowska (rejon ul. Zaruskiego)
Dzielnica: Śródmieście, Mokotów
Okres powstania: przed XVII wiekiem
Długość: 4 100 m
Google MapsOpen Street Map

Ulica Czerniakowska (dawniej także Sielecka) – ulica położona na Mokotowie i w Śródmieściu, która biegnie od ul. Idzikowskiego do ul. Ludnej.

Ulica obecnie podzielona jest na dwa niezależne odcinki. Odcinek południowy (IdzikowskiegoŁazienkowska) stanowi fragment Wisłostrady oraz drogi krajowej nr 7 i drogi wojewódzkiej nr 724, natomiast odcinek północny (GórnośląskaLudna) jest ulicą lokalną na terenie Solca.

Historia

Zobacz więcej w artykule: Historia ulicy Czerniakowskiej.

Ulica Czerniakowska wywodzi się od dawnego traktu do wsi Czerniaków oraz brodu na Wiśle, a później także do kościoła bernardynów w Czerniakowie. Wzdłuż jej skrajnie północnego odcinka płynęła rzeczka Żurawka.

Przebieg

Kościół św. Antoniego Padewskiego na Czerniakowie, najstarszy obiekt wzdłuż ul. Czerniakowskiej (2013por. 2011)

Ulica Czerniakowska

Ulica Czerniakowska na wysokości ul. H. Kozłowskiej

Węzeł z Trasą Siekierkowską

Ulica rozpoczyna swój bieg na południowym Czerniakowie, od skrzyżowania z Gołkowską, Idzikowskiego i Powsińską, której jest przedłużeniem. Następnie kieruje się na północ przecinając kolejno:

Kapliczka u zbiegu z ul. Chełmską

W tym miejscu kończy się południowy odcinek ul. Czerniakowskiej. Znika ona na kilkaset metrów, podążając śladem nieistniejącego odcinka dawnej ulicy i rozpoczyna się ponownie za Trasą Łazienkowską:

Kończy swój bieg na Solcu, na skrzyżowaniu z ul. Ludną.

Obiekty

Zakład sióstr nazaretanek (nr 137)

Pomnik ofiar powstania warszawskiego na Czerniakowie

Przy ul. Czerniakowskiej znajduje się wiele obiektów:

Przy ul. Chełmskiej w 2017 powstało przejście dla pieszych, o którego utworzenie mieszkańcy postulowali od 2002.


Obiekty nieistniejące

Ciekawostki

<place lat="52.20697050" lon="21.04871060" />

  • W okresie międzywojennym na wschodniej stronie ul. Czerniakowskiej w rejonie Sielc, na południe od ul. Bartyckiej, znajdowały się tzw. Szmuklerze, natomiast po północnej stronie tejże ulicy funkcjonował tzw. Podrapeć.
  • Gdzieś w rejonie obecnego budynku nr 131 znajdowała się Tancbuda Towarzystwa Przyjaciół Belwederu, Czerniakowa, Sielc i Siekierek, miejsce rozrywki okolicznej młodzieży, którą opisywał Stanisław Grzesiuk m.in. w ten sposób: Zasadą jest oddawanie partnerki, jeśli ktoś ją odklepuje. Nie oddasz – możesz być pewien, że będzie awantura. Nieoddanie partnerki traktowane jest jak największa obelga. Uważał taki, że został zlekceważonym, że ma się go za nic[1].
  • Według jednej z miejskich legend na skrzyżowaniu Czerniakowskiej z Gagarina straszył "Rambo", czyli bezdomny uzbrojony w nóż, polujący na dzieci. Nikt go jednak nigdy nie widział.[2]
  • W tym samym bloku co Jan Nowak-Jeziorański mieszkał również Jacek Fedorowicz, który w jednym ze swoich felietonów opisał tabliczkę z nazwą ulicy: gen. Huka-Buby. Jak się okazało, alejka w rejonie budowy przez lata była jednym z ulubionych miejsc przesiadywania mężczyzn w nieokreślonym wieku, lubujących się w napojach wyskokowych, do których zazwyczaj brakuje im dwudziestu groszy. Jak się okazało, jeden z nich nosił w środowisku przezwiska „generał” oraz „Buba”, zaś na nazwisko miał „Huk” (bądź odwrotnie), a po jego śmierci znajomi postanowili upamiętnić jego osobę tablicą[3].

Przypisy

  1. Jerzy S. Majewski: Dolny Mokotów, str. 113 [w:] Spacerownik Warszawski 2
  2. Kałasznikowy, John Rambo i podziemne miasto – czyli warszawskie mity miejskie, zw.com.pl, 17.03.2008
  3. Jacek Fedorowicz: Generał-patron mojej ulicy [w:] Stolica, str. 41, nr 6-7/2012

Linki zewnętrzne

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.