ulica 1-57
Białostocka
Dzielnica: Praga Północ
Długość: ok. 1250 m
Google MapsOpen Street Map

Ulica Białostocka – ulica położona w rejonie MSI Stara Praga w dzielnicy Praga Północ.

Historia

Ulica Białostocka to dawna droga narolna wsi Targówek[1]. W 1889 została włączona do Warszawy i uregulowana, pierwotnie tylko przy Radzymińskiej, później przebita w kierunku Targowej. Z racji równoległego położenia do torów kolei warszawsko-petersburskiej nosiła w okresie Królestwa Polskiego nazwę Objazdowa[2].

W okresie przed I wojną światową ulica niezbyt gęsto była zabudowana domami czynszowymi. Od południowej strony graniczył z nią mur wzniesionej z końcem XIX wieku Wytwórni Wódek "Koneser. Okres międzywojenny to intensyfikacja zabudowy, powstały tu kamienice i domy o przeciętnym standardzie wykończenia i architekturze.

W czasie II wojny światowej uległa zniszczeniu zabudowa północnej strony ulicy granicząca z torami kolejowymi.

Po wojnie otwarto ponownie stację Warszawa Wileńska. W latach 50, w parterowym budynku magazynowym przy ulicy Białostockiej urządzono dworzec z kasami PKP i PKS i poczekalnią w holu głównym. Wejścia na dworzec były od strony peronów przy al. Świerczewskiego (od 1991 al. „Solidarności”) i od strony Białostockiej, gdzie istniały przystanki dla autobusów. PKS obsługiwał głównie połączenia w kierunku Radzymina i jego okolic wraz z połączeniami w kierunku otwartego w latach 70. Zalewu Zegrzyńskiego. Po zbudowaniu centrum handlowego zatoki przystankowe zostały przeniesione na drugą stronę dworca kolejowego, przy al. „Solidarności” a nowy dworzec przeznaczony wyłącznie do obsługi ruchu kolejowego. W miejscu dawnego dworca powstała boczna ściana Centrum Handlowego Warszawa Wileńska (od 2015 Galeria Wileńska), z wejściem dla pieszych, wjazdem na wielopoziomowy parking dla klientów i wjazdem dla samochodów dostawczych.

W latach 1982–1986 powstały 3 bloki mieszkalne przy ul. Białostockiej (Białostocka 7, 9 i 11) tzw. Kolonia Białostocka po północnej stronie ulicy.

W 2002 ukończona została po północnej stronie ulicy budowa centrum handlowego mieszczącego stację Warszawa Wileńska.

Wzdłuż południowej części ulicy, na terenie dawnej Warszawskiej Wytwórni Wódek „Koneser”, powstał kompleksu budynków mieszkalnych, biurowych i handlowych – Centrum Praskie Koneser

Ważniejsze obiekty

  • Kamienica Cymermanów (1910–1913), odrestaurowana w 1993, siedziba Oddziału Wojewódzkiego Polskiego Związku Głuchych (nr 4)
  • Warsztaty firmy Krzysztof Brun i Syn (nr 22)
  • Warszawska Wytwórnia Wódek „Koneser”, obecnie Centrum Praskie Koneser, siedziba m.in. Muzeum Polskiej Wódki

Przypisy

  1. Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 58. ISBN 83-01-08836-2.
  2. Jerzy Kasprzycki: Korzenie miasta. Tom III – Praga. Warszawa: Wydawnictwo Veda, 2004, s. 18. ISBN 978-83-61932-03-1.

Bibliografia

  • Maria Ciastek, Leokadia Agata Rymkiewicz: Praga też stolica. Bedeker praski. Towarzystwo Przyjaciół Pragi, Warszawa 1997, str. 49, ​ISBN 83-906889-0-5
Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.