Warszawikia
Warszawikia
m
 
(Nie pokazano 2 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika)
Linia 13: Linia 13:
 
Ulica została wytyczona [[Warszawa pod zaborami|na początku XX wieku]] na odcinku od [[Ulica Kaliska|Kaliskiej]] do [[Ulica Szczęśliwicka|Szczęśliwickiej]] i należała wówczas do dóbr wsi [[Wola|Wielka Wola]] (osada [[Czyste]]) oraz częściowo do folwarków (takich jak [[Bąkówka]], [[Aleksandrówka]] czy [[Romanówka]]) znajdujących się w granicach podmiejskiej wówczas [[Ochota|Ochoty]]. W [[1910]] roku ulicę uregulowano, a w [[1915]] roku nadano jej nazwę, w międzyczasie została ona zabudowana niewielkimi kamieniczkami. W [[1916]] roku włączona została w granice [[Warszawa|Warszawy]], a w [[1928]] roku przedłużono ją na wschód do [[Plac Narutowicza|pl. Narutowicza]]. [[Warszawa w okresie międzywojennym|W latach 30. XX wieku]] zabudowa ulicy była stopniowo uzupełniania nowymi kamienicami (gęsta zabudowa występowała na odcinku {{ulica|Białobrzeska}} – {{ulica|Grójecka}}), w międzyczasie przebito także [[Ulica Białobrzeska|ul. Białobrzeską]].
 
Ulica została wytyczona [[Warszawa pod zaborami|na początku XX wieku]] na odcinku od [[Ulica Kaliska|Kaliskiej]] do [[Ulica Szczęśliwicka|Szczęśliwickiej]] i należała wówczas do dóbr wsi [[Wola|Wielka Wola]] (osada [[Czyste]]) oraz częściowo do folwarków (takich jak [[Bąkówka]], [[Aleksandrówka]] czy [[Romanówka]]) znajdujących się w granicach podmiejskiej wówczas [[Ochota|Ochoty]]. W [[1910]] roku ulicę uregulowano, a w [[1915]] roku nadano jej nazwę, w międzyczasie została ona zabudowana niewielkimi kamieniczkami. W [[1916]] roku włączona została w granice [[Warszawa|Warszawy]], a w [[1928]] roku przedłużono ją na wschód do [[Plac Narutowicza|pl. Narutowicza]]. [[Warszawa w okresie międzywojennym|W latach 30. XX wieku]] zabudowa ulicy była stopniowo uzupełniania nowymi kamienicami (gęsta zabudowa występowała na odcinku {{ulica|Białobrzeska}} – {{ulica|Grójecka}}), w międzyczasie przebito także [[Ulica Białobrzeska|ul. Białobrzeską]].
   
  +
[[Plik:Barska 2.JPG|right|thumb|250px|Ulica Barska (rejon [[Ulica Białobrzeska|ul. Białobrzeskiej]])]]
Ulica została opanowana przez powstańców w czasie [[powstanie warszawskie|powstania warszawskiego]], a zacięte walki toczyły się o [[Dom przy Barskiej 4|tzw. Ogród Antonin (nr 4)]]. W wyniku walk oraz po nich spłonęła większość zabudowy, odbudowano jedynie najlepiej zachowane budynki i kamienice (szczególnie w pobliżu [[Ulica Grójecka|Grójeckiej]]). Wkrótce [[Warszawa w okresie PRL-u|po wojnie]] ulicę zabudowano nowymi blokami, w [[1952]] roku powstał także [[Wojewódzki Szpital Chirurgii Urazowej św. Anny|szpital urazowy]]. Ponadto w latach [[1961]]-[[1981]] ul. Barską kursowały autobusy [[154|linii 154]] (do [[Ulica Kopińska|ul. Kopińskiej]] i potem na [[Warszawa Zachodnia|Dworzec Zachodni]]), a w latach [[1968]]-[[1988]] także [[150|linii 150]]. Sytuację tę zmieniło dopiero otwarcie [[Ulica Grzymały-Sokołowskiego|ul. Sochackiego (dziś Grzymały-Sokołowskiego)]]. Wtedy też zapewne odcięto ul. Barską od [[Ulica Szczęśliwicka|ul. Szczęśliwickiej]], czyniąc ją ślepą.
+
Ulica została opanowana przez powstańców w czasie [[powstanie warszawskie|powstania warszawskiego]], a zacięte walki toczyły się o [[Dom przy Barskiej 4|tzw. Ogród Antonin (nr 4)]]. W wyniku walk oraz po nich spłonęła większość zabudowy, odbudowano jedynie najlepiej zachowane budynki i kamienice (szczególnie w pobliżu [[Ulica Grójecka|Grójeckiej]]). Wkrótce [[Warszawa w okresie PRL-u|po wojnie]] ulicę zabudowano nowymi blokami, w [[1952]] roku powstał także [[Wojewódzki Szpital Chirurgii Urazowej św. Anny|szpital urazowy]]. Ponadto w latach [[1961]]-[[1981]] ul. Barską kursowały autobusy [[154|linii 154]] (do [[Ulica Kopińska|ul. Kopińskiej]] i potem na [[Warszawa Zachodnia|Dworzec Zachodni]]), a w latach [[1968]]-[[1988]] także [[150|linii 150]]. Sytuację tę zmieniło dopiero otwarcie [[Ulica Sokołowskiego|ul. Sochackiego (dziś Sokołowskiego "Grzymały")]]. Wtedy też zapewne odcięto ul. Barską od [[Ulica Szczęśliwicka|ul. Szczęśliwickiej]], czyniąc ją ślepą.
   
 
Ulica rozpoczyna swój bieg na [[Plac Narutowicza|pl. Narutowicza]], od skrzyżowania z [[Ulica Grójecka|ul. Grójecką]], po czym biegnie na zachód krzyżując się kolejno z ulicami [[Ulica Kaliska|Kaliską]] i [[Ulica Białobrzeska|Białobrzeską]], by zakończyć się ślepo tuż przed [[Ulica Szczęśliwicka|ul. Szczęśliwicką]].
 
Ulica rozpoczyna swój bieg na [[Plac Narutowicza|pl. Narutowicza]], od skrzyżowania z [[Ulica Grójecka|ul. Grójecką]], po czym biegnie na zachód krzyżując się kolejno z ulicami [[Ulica Kaliska|Kaliską]] i [[Ulica Białobrzeska|Białobrzeską]], by zakończyć się ślepo tuż przed [[Ulica Szczęśliwicka|ul. Szczęśliwicką]].
Linia 32: Linia 33:
   
 
Przy ul. Barskiej znajduje się także [[Kapliczki|kapliczka]] z figurą Matki Boskiej, w podwórzu bloku nr 7/9, a na [[Dom przy Barskiej 4|murze Zakładu Orionistów]] znajduje się [[Tablice pamiątkowe Tchorka#Ochota|tablica upamiętniająca]] 140 Polaków rozstrzelanych w tym miejscu 10 lutego [[1944]] roku.
 
Przy ul. Barskiej znajduje się także [[Kapliczki|kapliczka]] z figurą Matki Boskiej, w podwórzu bloku nr 7/9, a na [[Dom przy Barskiej 4|murze Zakładu Orionistów]] znajduje się [[Tablice pamiątkowe Tchorka#Ochota|tablica upamiętniająca]] 140 Polaków rozstrzelanych w tym miejscu 10 lutego [[1944]] roku.
  +
  +
<gallery>
  +
Plik:Barska (nr 38, nr 36).JPG|[[Dom przy Barskiej 38|Kamienica nr 38]]
  +
</gallery>
 
[[Kategoria:Ulice na Ochocie|Barska]]
 
[[Kategoria:Ulice na Ochocie|Barska]]

Aktualna wersja na dzień 07:56, 12 cze 2014

Ulica Barska – ulica położona na Ochocie, która biegnie od ul. Grójeckiej do ul. Szczęśliwickiej. Nazwa ulicy wywodzi się od miejscowości Bar na Podolu, gdzie miała miejsce konfederacja barska.

Ulica została wytyczona na początku XX wieku na odcinku od Kaliskiej do Szczęśliwickiej i należała wówczas do dóbr wsi Wielka Wola (osada Czyste) oraz częściowo do folwarków (takich jak Bąkówka, Aleksandrówka czy Romanówka) znajdujących się w granicach podmiejskiej wówczas Ochoty. W 1910 roku ulicę uregulowano, a w 1915 roku nadano jej nazwę, w międzyczasie została ona zabudowana niewielkimi kamieniczkami. W 1916 roku włączona została w granice Warszawy, a w 1928 roku przedłużono ją na wschód do pl. Narutowicza. W latach 30. XX wieku zabudowa ulicy była stopniowo uzupełniania nowymi kamienicami (gęsta zabudowa występowała na odcinku BiałobrzeskaGrójecka), w międzyczasie przebito także ul. Białobrzeską.

Ulica Barska (rejon ul. Białobrzeskiej)

Ulica została opanowana przez powstańców w czasie powstania warszawskiego, a zacięte walki toczyły się o tzw. Ogród Antonin (nr 4). W wyniku walk oraz po nich spłonęła większość zabudowy, odbudowano jedynie najlepiej zachowane budynki i kamienice (szczególnie w pobliżu Grójeckiej). Wkrótce po wojnie ulicę zabudowano nowymi blokami, w 1952 roku powstał także szpital urazowy. Ponadto w latach 1961-1981 ul. Barską kursowały autobusy linii 154 (do ul. Kopińskiej i potem na Dworzec Zachodni), a w latach 1968-1988 także linii 150. Sytuację tę zmieniło dopiero otwarcie ul. Sochackiego (dziś Sokołowskiego "Grzymały"). Wtedy też zapewne odcięto ul. Barską od ul. Szczęśliwickiej, czyniąc ją ślepą.

Ulica rozpoczyna swój bieg na pl. Narutowicza, od skrzyżowania z ul. Grójecką, po czym biegnie na zachód krzyżując się kolejno z ulicami Kaliską i Białobrzeską, by zakończyć się ślepo tuż przed ul. Szczęśliwicką.

Przy ul. Barskiej znajdują się współcześnie następujące obiekty:

Tablica pamiątkowa na budynku Domu Izb Rzemieślniczych

  • ul. Barska 3 – Kamienica Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej „Spólnota Mieszkaniowa”
  • ul. Barska 4 – Dom Izb Rzemieślniczych im. św. Antoniego Padewskiego (dziś Młodzieżowy Ośrodek Wychowawczy Księży Orionistów)
  • ul. Barska 5 – Kamienica Spółdzielni Mieszkaniowej Urzędników Banku Gospodarstwa Krajowego
  • ul. Barska 6 – Kamienica przedwojenna
  • ul. Barska 16/20 – Wojewódzki Szpital Chirurgii Urazowej św. Anny
  • ul. Barska 22 – Kamienica Emilii Wediger
  • ul. Barska 28/30 – Zabudowania fabryki czekolady Plutos
  • ul. Barska 29 – Willa Antoniego Moniuszki
  • ul. Barska 32 – Gimnazjum z Oddziałami Integracyjnymi Nr 14 im. Leopolda Staffa
  • ul. Barska 36 – powojenny budynek mieszkalny
  • ul. Barska 38 – Kamienica Głębickiego i Mieszkowskich

Przy ul. Barskiej znajduje się także kapliczka z figurą Matki Boskiej, w podwórzu bloku nr 7/9, a na murze Zakładu Orionistów znajduje się tablica upamiętniająca 140 Polaków rozstrzelanych w tym miejscu 10 lutego 1944 roku.