Ujednoznacznienie
Ten artykuł dotyczy ulicy. Zobacz też: zespół przystankowy Banacha oraz zespół przystankowy Banacha-Szpital.
ulica 1–22
Banacha
Dzielnica: Ochota
Okres powstania: lata 50. XX wieku
Długość: 700 m
Google MapsOpen Street Map

<place lat="52.21070160" lon="20.98245440" />Ulica Stefana Banacha – ulica na Ochocie.

Historia

Ulica została oddana do użytku we wrześniu 1959, a swoją nazwę otrzymała w 1960[1]. Wcześniej była fragmentem ul. Opaczewskiej (dawniej było to przedłużenie Banacha, obecnie jest nim ul. Bitwy Warszawskiej 1920 roku).

Charakterystyka

Biegnie od ul. Grójeckiej do ul. Żwirki i Wigury przy Polu Mokotowskim. Po drodze przecina ulice Pawińskiego, Wolnej Wszechnicy i Pasteura. Jednym z najbardziej rozpoznawalnych punktów wzdłuż drogi jest Centralny Szpital Kliniczny (nr 1a), który został otwarty w 1975.

Patron

Patronem ulicy jest Stefan Banach, polski matematyk, jeden z przedstawicieli lwowskiej szkoły matematycznej.

Komunikacja miejska

Od września 1959[2] przy ulicy, w pobliżu ul. Pawińskiego, znajduje się pętla tramwajowa Banacha, którą uruchomiono w zastępstwie za zlikwidowany kraniec przy ul. Opaczewskiej. Obecnie w zespole tramwaje zatrzymują się na trzech peronach, w 1968 skierowano przez przystanki pierwsze autobusy. W pobliżu Grójeckiej znajdują się XXI Liceum Ogólnokształcące im. Hugona Kołłątaja oraz Targowisko Banacha.

Przypisy

  1. Handke, Kwiryna, Słownik nazewnictwa Warszawy. Warszawa, Slawistyczny Ośrodek Wydawniczy, 1998, s. 326. ISBN 83-86619-97X
  2. Szczegółowa historia linii tramwajowej „9”. Trasbus

Zobacz też

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.