Tunel średnicowy

Tunel średnicowy

Tunel średnicowy

Schody wyjścia ewakuacyjnego na rondo de Gaulle'a

Tunel średnicowytunel kolejowy o całkowitej długości 2310 metrów poprowadzony pod centrum Warszawy na trasie linii średnicowej, która łączy trzy główne dworce kolejowe: dworzec Zachodni, dworzec Centralny oraz dworzec Wschodni. Wewnątrz podwójnego tunelu biegną dwa tory linii dalekobieżnej (od strony północnej) i dwa tory linii podmiejskiej.

Długość właściwego tunelu, liczona od stacji Powiśle do stacji Śródmieście, wynosi 1175 metrów.

Bieg tunelu

Tunel od wschodu zaczyna się na Powiślu, tuż za przystankiem kolejowym Warszawa Powiśle, a jego drugi koniec znajduje się na Woli, na wysokości przystanku Warszawa Ochota.

Na jego trasie znajdują się podziemne dworce: Centralny oraz Warszawa Śródmieście, a dodatkowo na wysokości ulicy Marszałkowskiej, tunel przebiega nad leżącą poniżej linią metra.

Historia

Projekt tunelu oraz jego budowa

Koncepcję budowy płytkiego tunelu, mającego połączyć dworce Warszawę Główną oraz Warszawę Terespolską, przedstawili już w 1884 roku inżynierowie Rohan i Zieliński. Niebawem po odzyskaniu niepodległości, w lipcu 1919 roku, Sejm podjął uchwałę o budowie linii średnicowej, w skład której miał wejść Most Średnicowy na Wiśle, cztery tory oraz tunel.

Jego projekt zatwierdzono w 1921 roku i trzy lata później rozpoczęto jego budowę. Uroczyste otwarcie tunelu średnicowego nastąpiło dnia 2 września 1933 roku. Dnia 15 grudnia 1936 roku, po zakończeniu elektryfikacji Warszawskiego Węzła Kolejowego, tunelem przejechał pierwszy pociąg elektryczny.

Okres wojenny oraz PRL-u

Podczas II wojny światowej tunel został bardzo zniszczony. Po upadku Powstania Warszawskiego i wyzwoleniu Warszawy dnia 17 stycznia 1945 roku tunel był w pełni zniszczony i nieprzejezdny na całej swojej długości.

Po szybkiej odbudowie w 1948 roku zakończono budowę komory dalekobieżnej (dodatkowe dwa tory). Uroczyste ponowne otwarcie kompletnego, czterotorowego tunelu miało miejsce w czerwcu 1949 roku. Docelowy układ komunikacyjny linii średnicowej, wraz z przystankami Śródmieście, Powiśle oraz Stadion, oddano do użytku w 1963 roku.

Tunel współcześnie

W 2003 roku, w związku z bardzo złym stanem technicznym tunelu (ograniczenie prędkości szlakowej do 20 km/h), podjęto decyzję o generalnym remoncie tunelu. Podzielono go na dwa etapy: remont części podmiejskiej oraz remont części dalekobieżnej. Renowacja części podmiejskiej rozpoczęła się dnia 1 lipca 2006 roku.

Termin zakończenia robót był przekładany trzy razy (początkowo planowano październik 2006, następnie 9 grudnia 2006 oraz 18 grudnia 2006). Ostatecznie, otwarcie tunelu nastąpiło dni 15 stycznia 2007 roku. Z oświadczenia wydanego przez zarząd PKP PLK wynikało, iż remont części podmiejskiej został zakończony, brakowało jednak odbioru Straży Pożarnej, ze względu na niezamontowanie uwzględnionych w projekcie: drzwi przeciwpożarowych pomiędzy dwoma częściami tunelu, oświetlenia ewakuacyjnego, systemu interkomu dla służb ratowniczych oraz systemu nagłośnienia.

Część dalekobieżną miano wyremontować już w 2007 roku, jednak rozpoczął się on dopiero dnia 9 lutego 2011 roku, a prace w obu tunelach przeprowadzono aż do 2013 roku. W ramach prac przeprowadzono m.in. wymianę podtorza na płytę żelbetową, z ułożeniem nawierzchni niekonwencjonalnej, nowy system odwodnienia torowiska i konstrukcji nośnej tunelu, nowy układ okablowania dla potrzeb energetycznych i urządzeń sterowania ruchem pociągów, nowoczesne zabezpieczenie przeciwpożarowe, wraz z budową nowej instalacji hydrantowej i instalacji oddymiających, dróg ewakuacyjnych, naprawę otuliny konstrukcji nośnej tunelu oraz zabezpieczenie tunelu przed drganiami i hałasem.

Ciekawostki

Poza głównymi wlotami, tunel, między stacjami Warszawa Śródmieście a Warszawa Powiśle, posiada cztery wyjścia osobowe: dwa ewakuacyjne oraz dwa awaryjne:

  • Wyjścia awaryjne znajdują się na rondzie Dmowskiego oraz w Alejach Jerozolimskich naprzeciwko sklepu Smyk (obmurowane kraty w chodniku).

Galeria

Linki zewnętrzne

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.