Warszawikia

Zapraszamy do dyskusji na temat zmiany skórki (o tutaj).

CZYTAJ WIĘCEJ

Warszawikia
Advertisement
Warszawikia
Powstanie Warszawskie
dzień po dniu
Flaga PPP.png
lipiec
preludium
sierpień
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31  
wrzesień
  1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30  
październik
  1
2 po upadku

31 sierpnia 1944 roku sytuacja Starego Miasta jest coraz gorsza, w dodatku nie powodzi się próba przebicia i połączenia się ze Śródmieściem. Przeprowadzone z dwu stron ataki załamują się, łącznie ginie około 300 powstańców.

Stare Miasto szykuje się do ewakuacji. Po nieudanej próbie ataku na tyły wroga, rozbitej na placu Bankowym, około godziny 4 nad ranem do ataku przystępuje główne natarcie. I ono jednak się nie powodzi i około godziny 6 płk Karol Ziemski "Wachnowski" wydaje rozkaz wycofania się. Jedynie oddział kpt. Andrzeja Romockiego "Andrzeja Morro" przedostaje się przez linie wroga i ukrywa w podziemiach pałacu Błękitnego, by następnego dnia przedostać się przez Ogród Saski i ul. Królewską na polską stronę. W ciągu dnia Niemcy prowadzą generalne natarcie na Stare Miasto, odparte z dużymi stratami, Niemcy zajmują zakłady Fiata na Sapieżyńskiej oraz obsadzają całą ulicę Zakroczymską i Brzozową. Silne niemiecki bombardowanie całkowicie zrównuje z ziemią pasaż Simonsa, gdzie ginie około 300 osób, w tym 120 żołnierzy batalionu "Chrobry I". Zbombardowany zostaje także kościół św. Kazimierza na Rynku Nowego Miasta, gdzie ginie ponad tysiąc osób.

W Śródmieściu nie powodzi się również jednoczesny atak w stronę Hali Mirowskiej i placu Bankowego. Choć powstańcy zajmują czasowo Hale Mirowskie oraz ulicę Ciepłą, to podczas niemieckiego kontrnatarcia zmuszeni są się wycofać.

Na Mokotowie trwa nieustanny ostrzał Sadyby, a około południa Niemcy nacierają od strony Wilanowa. Powstańcy odpierają ten atak. Na Żoliborzu walki trwają bez zmian.

Miejsca pamięci

Advertisement