Ujednoznacznienie
Ten artykuł dotyczy placu. Zobacz też: Zespół przystankowy Plac Politechniki.
plac 1-4
Politechniki
Śródmieście Południowe
Plac Politechniki w Warszawie 01.JPG
Plac Politechniki, widok w kierunku zachodnim (2014)
Dzielnica: Śródmieście
Okres powstania: koniec lat 60. XVIII wieku
Pobliski zespół przystankowy: Plac Politechniki
Google MapsOpen Street Map
Zabytek.png
nr w rej.
543

Plac Politechniki – gwiaździsty plac usytuowany w Śródmieściu, u zbiegu ulic Nowowiejskiej, Noakowskiego, Lwowskiej, Śniadeckich oraz Polnej.

Jeden z gwiaździstych placów wymyślonych przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego i jego architekta Jana Sebastiana Szucha jako część osi stanisławowskiej. Zaplanowano go pod koniec lat 60. XVIII wieku razem z placem Na Rozdrożu oraz placem Zbawiciela wzdłuż Drogi Królewskiej na Wolę.

Historia przedwojenna

Powrót 1 Pułku Szwoleżerów z manewrów przez teren placu (1929)

Widok na plac przed 1939, widoczne zabudowania wyścigów konnych oraz Gmach Główny PW

W połowie XIX wieku plac został zabudowany wysokimi kamienicami. W zachodniej części placu w latach 1899-1901 stanął Gmach Główny Politechniki Warszawskiej, zaprojektowany przez Stefana Szyllera.

Przez dłuższy okres istnienia placu przez jego środek (najpierw w osi Polna-Noakowskiego, od 1825 roku w osi Polna-Nowowiejska) przebiegały okopy Lubomirskiego, będące do 1913 roku również granicą miasta, w związku z czym południowo-zachodnia część placu pozostawała niezabudowana. Po likwidacji wału w południowej części placu znajdował się tam pas zieleni, później prowizoryczne drewniane budynki najpierw lotniska, a potem toru wyścigów konnych.

W latach 1901-1935 przez plac przebiegała towarowa bocznica wąskotorowej kolei grójeckiej[1] łącząca stację na placu Unii Lubelskiej ze stacją towarową Warszawa Główna, zlikwidowana na mocy wyroku Sądu Okręgowego o usunięciu torów kolejek z terenu miasta.

Do czasu przedłużenia linii tramwajowej od placu do al. Niepodległości w 1923 roku, na placu znajdowała się pętla tramwajowa[2][3].

Historia powojenna

Widok na plac w kierunku wschodnim, widoczny "szkieletor" (2019)

W czasie II wojny światowej część zabudowy uległa zniszczeniu. W okresie powojennym budowa nowych budynków niezwiązanych z założeniem placu naruszyła jego założenie i układ. W latach 19651966 przy placu wzniesiono gmach Wydziału Elektroniki Politechniki Warszawskiej.

W 2000 roku wydzielono część placu niewielkim murem jako część realizacji koncepcji stworzenia placu przed Gmachem Głównym - wówczas, zgodnie z koncepcją prof. Konrada Kuczy-Kuczyńskiego zlikwidowano istniejący tam parking samochodowy, zastępując go placem z ławkami i drzewami.

W 2018 roku zastąpiono betonową powierzchnię centralnej części placu zielnikiem z kwiatami w ramach realizacji projektu "Kwietny plac Politechniki" z budżetu partycypacyjnego[4].

Nazwa

Zjazd zjednoczeniowy PPR i PPS (1948)

Nazwa placu została nadana 29 października 1990 roku[5], zastępując dotychczasową nazwę "Plac Jedności Robotniczej". Poprzednia nazwa funkcjonowała od 1949 i związana była ze zjazdem zjednoczeniowym Polskiej Partii Robotniczej i Polskiej Partii Socjalistycznej, który miał miejsce w dniach 15-21 grudnia 1948 roku w Gmachu Głównym Politechniki Warszawskiej.

Obiekty

Przypisy

Źródła

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.