Multimedialny Park Fontann – zespół czterech fontann znajdujących się na Skwerze 1 Dywizji Pancernej, położonym pomiędzy ulicami Boleść, Wybrzeże Gdańskie, Sanguszki i Rybaki na śródmiejskim Nowym Mieście.

Historia

Na miejscu Parku Fontann znajdował się wcześniej park "Podzamcze" ze stawem, który rozciągał się od Gnojnej Góry do ul. Sanguszki. Zaprojektowany on został przez Longina Majdeckiego, zajmował 12,9 hektara i został zbudowany przez młodzież w czynie społecznym w czasie rozpoczynającej się odbudowy Zamku Królewskiego. Jego urządzanie ukończono 30 lipca 1971, a w maju 1988 roku północnej części parku nadano nazwę Skweru 1 Dywizji Pancernej.

Konsorcjum firm, którego liderem była spółka Mostostal Warszawa, podpisało 25 lutego 2010 roku umowę z Zarządem Terenów Publicznych oraz Miejskim Przedsiębiorstwem Wodociągów i Kanalizacji na zaprojektowanie i wykonanie Multimedialnego Parku Fontann. 5 maja 2010 roku na terenie skweru ruszyły pierwsze prace przy budowie Parku. Prace rozpoczęto od ogrodzenia okolic starej zniszczonej fontanny zlokalizowanej w dawnym parku, zorganizowano zaplecze budowy, a w kolejnych dniach skuto betonową nieckę, do której wpadała woda. W kolejnym okresie poprowadzono już etapy budowlane, a 13 listopada 2010 roku zorganizowano dzień otwarty na placu budowy, gdzie warszawiacy mogli obejrzeć postępy w pracach - park był już wówczas niemal gotowy, do tego stopnia, że przeprowadzono już wtedy pokaz.

Zespół fontann uruchomiono oficjalnie 7 maja 2011 w związku z jubileuszem 125-lecia Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji. Koszt inwestycji wyniósł 12,5 miliona złotych i został pokryty przez miasto, MPWiK i Unię Europejską.

Fontanny i pokazy

W piątkowe i sobotnie wieczory o 21.00 lub 21.30 od maja do września odbywają się tutaj 30-minutowe pokazy multimedialne woda-światło-dźwięk z wykorzystaniem reflektorów LED i laserów. W każdym sezonie na wodnych ekranach Multimedialnego Parku Fontann prezentowany jest nowy pokaz.

Technologia zastosowana w obiekcie pozwala na organizowanie widowisk „światło, woda, dźwięk” w zamkniętym obiegu wody. Tańczące w rytm muzyki strumienie wody z synchronizowanych i podświetlanych dysz o szerokim spektrum możliwości, razem z tworzonym z mgły ekranem wodnym służącym do wyświetlania projektów filmowych i laserowych dostarczają widzom niezapomnianych wrażeń.

Łączna powierzchnia luster wody wynosi 2870 m². Obok fontann odsłonięto ławęczkę Williama Lindleya, który zaprojektował sieć kanalizacyjną miasta i w 1886 roku uruchomił miejskie wodociągi.

Krytyka

Budowa Parku była krytykowana przez urbanistów, historyków sztuki, niektórych mieszkańców oraz polski komitet ds. UNESCO. Mieszkańcy negatywnie ocenili fakt wycięcia z parku topól, które rosły tam od 120 lat i miały sześciometrowy obwód pnia, architektom nie spodobał się fakt wyłonienia projektanta inwestycji bez konkursu, a jedynie przez zlecenie, bez żadnych dokładnych studiów. Sławomir Ratajski, sekretarz generalny polskiego komitetu ds. UNESCO zaznaczał, że budowa Parku, który miał powstać strefie buforowej wokół Starego Miasta, które jest na liście światowego dziedzictwa UNESCO, powinna być konsultowany z mieszkańcami, ponadto istniała szansa na przesłonienie lub zduominowanie panoramy Starego Miasta[1].

Dojazd

Przy Parku nie znajduje się parking, a dojazd jest utrudniony, więc sugerowane jest dotarcie komunikacją miejską. Najbliżej znajduje się zespół przystankowy Sanguszki, a po każdym wieczornym pokazie Zarząd Transportu Miejskiego uruchamia z tego przystanku specjalne kursy rozwozowe w celu obsługi komunikacyjnej Parku.

Linki zewnętrzne

Przypisy

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.