Park Kępa Potocka

Kępa Potocka – dawna wyspa wiślana, obecnie wschodni fragment Marymontu położony między ul. Gwiaździstą a nurtem Wisły, zajęty głównie przez Park Kępa Potocka.

Kępa Potocka była dawniej wyspą na Wiśle, położoną na wysokości osady Potok, widoczna jest na mapach jeszcze w XVIII wieku – z pewnością jest widoczna na planie Josepha Bacha z 1796 roku – jednak w związku ze zmianą nurtu Wisły już w XIX wieku przylgnęła do zachodniego brzegu rzeki, porosła trawą i krzakami, ale nie została zagospodarowana. Zachował się także fragment starorzecza, obecnie jest to tzw. Łacha Potocka. W latach 1848-1850 na terenie Kępy Potockiej powstała tzw. Bateria Nadbrzeżna, fragment umocnienia Cytadeli Aleksandryjskiej – obiekt został zlikwidowany w latach 30. XX wieku. Planowano wówczas tutaj wytyczenie ogólnodostępnego parku.

W dniach od 14 do 16 września oraz od 20 do 21 września w rejonie Kępy Potockiej na lewą stronę rzeki próbowały przedostać się jednostki 1. Armii Wojska Polskiego, jednak z powodu silnego oporu oraz braku koordynacji z jednostkami powstańczymi desanty załamały się. Zaraz po wojnie na Kępie Potockiej, przy ul. Kamedułów (ob. ul. Gwiaździsta), znalazło się jedno z wysypisk gruzów z Warszawy – funkcjonowało ono od 1948 roku, początkowo ciężarówkami, a później także specjalnie wybudowaną kolejką zwożono tutaj gruzy z odbudowywanej Warszawy. W jego miejscu w latach 60. XX wieku wybudowano Osiedle Kępa Potocka, zaś na sporej części dawnej wyspy w tym samym okresie urządzono Park Kępa Potocka. Teren w latach 70. XX wieku przecięła Wisłostrada, a w latach 80. XX wieku dodatkowo Trasa Armii Krajowej, które utworzyły węzeł mniej więcej w połowie Kępy Potockiej.

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.