Feliks Rachmielowski

Feliks Rachmielowski (ur. 1 lub 4 listopada 1894 w Żurawnie, dziś Ukraina; zm. 5 kwietnia 1968 w Warszawie) – przedsiębiorca, właściciel zakładów Bekoma i Mirapol, które działały w kamienicy przy Chodakowskiej 22. Wuj Roberta Jana Rachmielowskiego.

Feliks Rachmielowski urodził się, zależnie od źródła, 1 lub 4 listopada 1894 roku w Żurawnie w powiecie żydaczowskim (dziś na Ukrainie). W czasie I wojny światowej służył w armii austriackiej. Po zakończeniu działań wojennych znalazł się w Brześciu nad Bugiem, gdzie poznał swoją pierwszą żonę: Antoninę (1902-1934). W 1920 roku z tego związku urodziła się córka Stanisława Antonina (1920-1999). W okresie międzywojennym działał w Wilnie, gdzie prowadził restaurację, Brześciu nad Bugiem oraz w Warszawie. Częste podróże w interesach było przyczyną rozpadu małżeństwa Rachmielowskich w pierwszej połowie lat 20. XX wieku. Dnia 27 grudnia 1927 r Feliks Rachmielowski ożenił się powtórnie z Michaliną z Wójcickich.

W latach 30. XX wieku prowadził razem z żoną sklep spożywczy przy ul. Senatorskiej oraz przedsiębiorstwo "Mirama". W późniejszym czasie razem prowadzili przedsiębiorstwa "Bekoma" i "Mirapol". W Jabłonnej koło Warszawy prowadzili działalność ogrodniczą i rolną, założone spółki zajmowały się przetwarzaniem i sprzedażą wytworzonych produktów. Zakład przetwórczy mieścił się w oficynie wschodniej budynku przy ul. Terespolskiej 22 (dziś Chodakowskiej 22), który Rachmielowscy kupili w 1941 roku. Po drugiej wojnie światowej, w 1948 roku, wskutek zwalczania działalności prywatnej przez państwo, przedsiębiorstwa Rachmielowskich przestały istnieć. W końcu lat 40. XX wieku, przez lata 50. i 60. Rachmielowscy prowadzili drobną działalność ogrodniczo-warzywną (potocznie zwaną "badylarską") w Jabłonnie. W połowie lat 60. stan zdrowia Feliksa Rachmielowskiego znacznie się pogorszył (konieczna była m.in. amputacja nogi). W 1967 roku nieruchomość przy ul. Chodakowskiej 22 została przejęta przez Skarb Państwa, co pogorszyło jeszcze stan jego zdrowia.

Feliks Rachmielowski zmarł 5 kwietnia 1968 roku na tętniaka aorty. Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim.

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.