Wejście do Elizeum

Elizeum - podziemna rotunda ukryta w skarpie wiślanej w parku obok ul. Książęcej. Zbudował ją w latach 1776-79 podkomorzy Wielkiego Księstwa Litewskiego książę Kazimierz Poniatowski, starszy brat króla Stanisława Augusta jako element kompleksu ogrodowego "Na Książęcem" położonego na północ od ul. Książęcej i wąwozu rzeczki Żurawki spływającej uregulowanym kanałem do Wisły. Nazwana na cześć mitycznych Pól Elizejskich, już w czasach współczesnych Poniatowskiemu była starannie ukryta przed wzrokiem niewtajemniczonych. Legenda mówi, że książę organizował w Elizeum spotkania ze swoimi kochankami. Wysokość rotundy to 8 metrów, a średnica 7,5 metrów.

Dziś rotunda jest zachowana w fatalnym stanie, ale istnieją projekty odrestaurowania rotundy i urządzenia w niej galerii. W czerwcu 2008 przygotowało konkurs, na który wpłynęło pięć prac dotyczących rewitalizacji rotundy. Jurorzy najlepiej ocenili propozycję teatru, natomiast internauci propozycję term. Miasto nie zdecydowało się jednak rozpocząć remontu i w 2012 roku, ze względu na brak pieniędzy, odłożyło rewitalizację na dalszą przyszłość.

Źródło

  • "Historyczne Centrum Warszawy" TOnZ Warszawa, 1998
  • Na podstawie atykułu z "Dziennika" z dn. 16 II 2007. (dodatek Warszawa).
Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.