Newag 39WE (oznaczenie WKD: EN100) – normalnotorowy, sześcioczłonowy, dwuprzestrzenny, częściowo niskopodłogowy elektryczny zespół trakcyjny, wyprodukowany w latach 2015–2016 w liczbie 6 egzemplarzy specjalnie dla linii WKD z uwzględnieniem jej skrajni i parametrów.

Rozwiązania techniczne

Zespół składa się z sześciu członów skonfigurowanych jako dwie trzyczłonowe połówki. Każda połówka jest jednoprzestrzenna (człony połączone są przejściami osłoniętymi harmoniami gumowymi) i wyposażona jest w wydzieloną kabinę maszynisty na jednym końcu i pulpit manewrowy na drugim. Nie ma możliwości przejścia między połówkami. Połówki mogą być rozłączone w warunkach warsztatowych. Każda połówka jest oparta na trzech dwuosiowych wózkach, wózki pierwszy i trzeci to wózki napędowe (po dwa silniki o mocy 180 kW każdy, napędzające indywidualnie każdą oś), wózek drugi jest wózkiem tocznym. Zespół jest zasilany z sieci górnej o napięciu 3000 V= za pośrednictwem pantografów zainstalowanych na drugich członach każdej połówki. Człony pierwszy i trzeci każdej połówki mają po dwoje drzwi odskokowo-przesuwnych na stronę. drzwi zamykane są przez maszynistę, a otwierane mogą być również przez pasażerów (ciepły guzik). Zespół wyposażony jest w sprzęgi Scharfenberga umożliwiające awaryjne połączenie z inną jednostką na szlaku, nie przewidziano możliwości sterowania ukrotnionego i jazdy liniowej w połączeniu z inną jednostką.

Podstawowe parametry

  • Prędkość maksymalna: 80 km/h
  • Liczba miejsc:
    • Ogółem: 505
    • W tym siedzących: 164
    • Dla poruszających się na wózkach inwalidzkich: 4
    • Dla rowerów: 8
  • Moc ciągła: 1440 kW
  • Przyspieszenie rozruchu: 1,2 m/s2
  • System rozruchu: falownikowy
  • Klimatyzacja przestrzeni pasażerskiej: obecna

Historia

Przetarg na 6 składów o parametrach zbliżonych do posiadanego już przez WKD EN97 ogłoszony został 29 listopada 2013 r. Do przetargu, oprócz Newagu, stanęła również PESA, lecz jej oferta przegrała. Umowa z Newagiem została podpisana 26 sierpnia 2014 r. Na zakup otrzymano dofinansowanie ze środków Szwajcarsko-Polskiego Programu Współpracy. Pierwsza jednostka została dostarczona w kwietniu 2016 r. i została odebrana 29 kwietnia.

W nocy z 30 kwietnia na 1 maja 2016 r. jednostka została próbnie uruchomiona na terenie bazy w Grodzisku. Odbyło się to w trakcie testowego przełączenia napięcia na 3000 V=.

W maju dostarczono kolejne 2 jednostki, na początku lipca – czwartą, a na początku sierpnia – piątą.

Szósta – ostatnia z zamówionych – jednostka została dostarczona 20 sierpnia 2016 r. i została odebrana 24 sierpnia[1], symbolicznie zamykając drugi proces wymiany taboru WKD.

Zobacz też

Przypisy

Odsyłacze zewnętrzne

Park taborowy – WKD

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.