Błękitny Wieżowiec (znany również jako Srebrny Wieżowiec, dawniej Złocisty lub Złoty Wieżowiec) – wieżowiec położony w Śródmieściu, przy placu Bankowym, 11. pod względem wysokości budynek w Warszawie. Stoi w miejscu przedwojennej Wielkiej Synagogi na Tłomackiem, wysadzonej przez Niemców w 1943 roku.

Tablica MSI upamiętniająca Wielką Synagogę

Budowę wieżowca w tym miejscu projektowano już w latach 50. XX wieku, jednak budowę Błękitnego Wieżowca rozpoczęto dopiero w ósmej dekadzie ubiegłego stulecia. Powstała wtedy stalowa konstrukcja, którą pokryto szklaną elewacją w złocistym kolorze. Dalsze prace wstrzymały jednak protesty gminy żydowskiej, która sprzeciwiała się budowie wysokościowca w miejscu dawnej synagogi. W końcu jednak prace udało się wznowić pod koniec lat 80., kiedy wykańczaniem budynku zajęła się jugosłowiańska firma Generalexport-Giposs. Elewację zamieniono na niebarwione refleksyjne szkło, które w pogodne dni odbija błękit nieba (stąd nazwa wieżowca).

Budynek ma 120 metrów wysokości (wraz z iglicą) z 28 kondygnacjami. Dolne piętra zajmują punkty usługowe, wyżej mieszczą się biura. W Błękitnym Wieżowcu swoje siedziby mają firmy, takie jak: Pekao S.A., PKO BP S.A., Agencja Nieruchomości Rolnych, czy Peugeot Polska, posiadający charakterystyczny kaseton na dachu wieżowca.

Z budową wysokościowca związana jest także pewna miejska legenda - otóż podobno wszelkie niepowodzenia w budowie związane są z urokiem rzuconym przez rabina Wielkiej Synagogi. Dopiero przyjazd do Warszawy innego rabina i odczynienie klątwy pozwoliło na ukończenie budowy wieżowca.

Na fasadzie budynku od strony ulicy Tłomackie znajduje się tablica MSI poświęcona Wielkiej Synagodze.

Linki zewnętrzne

 

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.