Aleksander Kakowski (ur. 5 lutego 1862 w Dębinach koło Przasnysza, zm. 30 grudnia 1938 w Warszawie), arcybiskup metropolita warszawski. Regent Polski jako członek Rady Regencyjnej (1917-1918) Królestwa Polskiego, ostatni prymas Królestwa Polskiego (1916-1918).

Święcenia kapłańskie przyjął 30 maja 1886 roku w Warszawie z rąk arcybiskupa Wincentego Teofila Popiela. Sakrę biskupią otrzymał 22 czerwca 1913 roku w Sankt Petersburgu z rąk biskupa Stanisława Zdzitowieckiego. 14 września 1913 odbył ingres do archikatedry św. Jana Chrzciciela w Warszawie. W latach 1917 - 1918 był członkiem Rady Regencyjnej, do której wszedł za namową arcybiskupa Nowowiejskiego. 28 listopada 1919 był głównym konsekratorem nuncjusza apostolskiego arcybiskupa Achillesa Rattiego, późniejszego papieża. 15 grudnia 1919 został kreowany kardynałem. 13 sierpnia 1920 wykazał się niebywałą odwagą - nie dość, że był jednym z tylko trzech dyplomatów, którzy nie opuścili zagrożonej Warszawy, to jeszcze znalazł się wśród żołnierzy pierwszej lini w okopach obronnych wokół miasta Radzymin. 5 czerwca 1930 został baliwem Honoru i Dewocji w Zakonie Maltańskim. 17 czerwca 1938 został kanclerzem kapituły Orderu Orła Białego (odznaczony Orderem w 1925).

Jego imię nosi jedna z ulic na Gocławiu.

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.